<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="WordPress/2.7" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>سیب گاززده</title>
	<link>http://sibegazzade.com/main</link>
	<description>وب‌سایت شخصی سعید کمالی دهقان (Saeed Kamali Dehghan's official website)</description>
	<lastBuildDate>Sun, 07 Feb 2010 22:51:38 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>fa</language>
	
	<item>
		<title>عکس‌های منتشر نشده و ناگفته‌های زندگی سلینجر</title>
		<description>
حالا یک هفته‌ای می‌شود که سلینجر از دنیا رفته و دیگر جناب نویسنده نیست که با تفنگ دولول از غریبه‌هایی که سرزده در خانه‌اش را می‌زدند، استقبال کند. حالا می‌شود با خیال راحت از دیوار خانه‌اش بالا رفت، از باغچه‌ی کوچکش عکس گرفت، با همسایه‌هایش گفت‌وگو کرد، درباره‌ی زندگی‌اش مستند ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1433</link>
			</item>
	<item>
		<title>درباره‌ی «هومر و لنگلی»؛ رمان جدید دکتروف</title>
		<description>اسطوره‌ی وقایع‌نگاری آمریکا 

«ای. ال. دکتروف» نویسندگی را با شکستی بی‌نظیر شروع کرد. روزی معلم دبیرستانش از او خواست تا همچون دیگر همشاگردی‌هایش با آدم شاخصی گفت‌وگو کند و زندگی‌نامه‌‌ی او را بنویسد. دکتروف که آن روزها ادگار صدایش می‌زدند، مطلبی ارائه داد درباره‌ی یکی از بازماندگان هولوکاست به نام ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1405</link>
			</item>
	<item>
		<title>ده چیزی که باید درباره‌ی «کورمک مک‌کارتی» بدانیم</title>
		<description>
تا مدت‌ها بعد از آنکه رمان «جاده» را خواندم نفهمیدم چرا برخلاف میلیون‌ها آدمی که شیفته‌ی «کورمک مک‌کارتی» هستند، من نه از «جاده» خوشم می‌آید و نه کورمک مک‌کارتی نویسنده‌ی محبوبم است، تا آنکه جواب این سئوال را در یکی از حرف‌های خود مک‌کارتی درباره‌ی نویسند‌ه‌های محبوبش پیدا کردم. «کورمک ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1396</link>
			</item>
	<item>
		<title>جی.‌دی. سلینجر درگذشت</title>
		<description> 
دقیقا بیست و هفت روز پیش، اول ژانویه بود که داشتم یادداشت یک‌سال پیشم را درباره‌ی نود سالگی جناب سلینجر بازخوانی می‌کردم که دلم شور زد و ناخودآگاه با خودم گفتم که نکند سلینجر هم مثل همینگوی و شکسپیر و خیلی‌های دیگر درست همان ماهی از دنیا برود که در ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1413</link>
			</item>
	<item>
		<title>درباره‌ی رمان «جوانی»؛ نوشته‌ی جان کوتزی</title>
		<description>چهره‌ی مرد هنرمند در جوانی 

«در انتظار بربرها» هر چند که رمانی خواندنی‌ست و در ایران بیشتر از دیگر آثار «جی‌.ام.کوئتزی» در دسترس است، اما به‌هیچ وجه معرف خوبی برای کارنامه‌ی درخشان ادبی این نویسنده‌ی آفریقایی برنده‌ی نوبل ادبیات سال 2003 نیست. در واقع، «در انتظار بربرها» یکی از استثناهای کارنامه‌ی ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1384</link>
			</item>
	<item>
		<title>یاد مضراب‌های فرامرز پایور؛ پدر سنتور ایران</title>
		<description> 
فرامرز پایور، هر چند که حسرت از نزدیک دیدنش ماند به دلم برای همیشه، یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین آدم‌های زندگی‌ام بود. حالا که از دنیا رفته، یاد آن روزی می‌افتم که دوازده سال پیش خاله‌ی فراموش‌نشدنی‌ام اسمم را کلاس سنتور نوشت و سنتور را با «دستور سنتور» پایور شروع کردم ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1371</link>
			</item>
	<item>
		<title>ده چیزی که باید درباره‌ی «فیلیپ راث» بدانیم</title>
		<description> 
«فیلیپ راث» یکی از پرکارترین نویسندگان امروز آمریکاست. نویسنده‌ی هفتاد و شش ساله‌ای که تنها در همین شانزده سال گذشته ده رمان منتشر کرده و تازه‌ترین رمانش را هم با نام «تواضع» چند ماه پیش راهی بازار کتاب ایالات متحده‌ی آمریکا و سپس دیگر کشورهای جهان کرده است. فیلیپ راث به تازگی ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1361</link>
			</item>
	<item>
		<title>یادداشت مهدی سحابی درباره‌ی «اری دلوکا»؛ نویسنده‌ی ایتالیایی</title>
		<description>
مهدی سحابی هم همچون سروش حبیبی بود برای من. باید اعتراف کنم که سحابی و حبیبی را بیش از هر مترجم دیگری در ایران دوست می‌دارم. دیگر استادهای ترجمه‌ی ایران همچون مرحوم رضا سیدحسینی و ابوالحسن نجفی و نجف دریابندری را هم دوست دارم اما سحابی و حبیبی برای من ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1349</link>
			</item>
	<item>
		<title>ماری نادی برنده‌ی جایزه‌ی گنکور سال ۲۰۰۹ فرانسه شد</title>
		<description> 
ماری نادی نویسنده‌ی فرانسوی سنگالی‌‌تبار معتبرترین جایزه‌ی ادبیات سال کشور فرانسه را به خانه برد تا مهم‌ترین جوایز ادبی سال 2009 جهان را زنان نویسنده از آن خود کرده باشند. پیش از این، هرتا مولر برنده‌ی جایزه نوبل ادبیات، هیلاری منتل برنده‌ی جایزه‌ی بوکر انگلستان، آلیس مونرو برنده‌ی جایزه‌ی بخش ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1331</link>
			</item>
	<item>
		<title>سفرنامه‌ی نیویورک – روز آخر، بیست و پنج اکتبر</title>
		<description> 
انعام ندادن توی رستوران آمریکایی نشانه‌ی بی‌احترامی است. توی انگلستان این‌طور نیست. توی فرانسه چرا، مردم تقریبا بعد از آن‌که پول شام یا نهارشان را می‌دهند، پول اندکی هم برای پیش‌خدمت باقی می‌گذراند اما توی آمریکا انعام ندادنی وجود ندارد. یعنی توی بعضی از منوهای رستوران‌ها حتی مبلغ انعام هم ...</description>
		<link>http://sibegazzade.com/main/?p=1314</link>
			</item>
</channel>
</rss>
