Friends
اگر مثل من مدتهاست که حوصلهی تلویزیون را ندارید و با این حال، دلتان لک زده برای یک سریال درست و حسابی طنز که دل و رودهتان را این رو و آن رو کند و خاطرهی دیدنش همیشه در ذهنتان باقی بماند، دیدن «Friends» را از دست ندهید. «Friends» آن قدر خوب است که دلتان میخواهد تمام کسانی که میشناسید بیاورید و مجبور کنید که همهی ده «Season» آن را به ترتیب ببینند. «Friends» آن قدر خوب است که میشود آدمهای دنیا را به دو دسته تقسیم کرد: کسانی که «Friends» را دیدهاند و کسانی که آن را ندیدهاند. به راحتی میتوانم توصیه کنم که اگر انگلیسی میدانید، همین فردا بروید و یکی را پیدا کنید که مجموعهی کامل آن را داشته باشد و با التماس هم شده، آن را ازش بگیرید و برای خودتان کپی کنید و بنشینید نگاه کنید. حالا «Friends» اصلا چیست؟ «دوستان» مجموعهای از ده «فصل» سریال طنز است که مدتها از شبکههای مختلف ماهواره پخش میشده و شما هم ممکن است گهگاه سرسری به آن نگاه کرده باشید اما به ارزشاش پی نبرده باشید و خب، ممکن است مثل من، ماهواره نداشتهاید و با توصیهی دوست عزیزی [که چقدر دلم میخواهد الان به وبلاگش لینک بدهم اما میترسم که شاکی شود] با آن آشنا شده باشید. اینجا دربارهاش بیشتر بخوانید. «Friends» آن قدر انسانی است که غصه میخورید کاش تمام آدمهای کشور ما هم میتوانستند آن را ببینند. «Friends» برای من راهی است برای فراموش کردن غم و غصههای روزانه و دیدنش واقعا امیدوارم میکند به زندگی و دوست داشتن آدمهایی که «دوستشان» میدارم. «Friends» یکی از واجبات روزگار است و دیدنش به نظر من از امتحان پایان ترم دانشگاه هم مهمتر است و میارزد که چند واحد دانشگاهی را بیفتید اما چند قسمت آن را ببینید و حسابی از ته دل بخندید. چند نکته مهم: «Friends» را با کمی پرس و جو میتوانید پیدا کنید اما به خاطر صرفهجویی مالی بهتر است، آن «Friends»ایی را پیدا کنید که در ده دیویدی مجزا است و هر «Season» آن که حدودا شامل بیست و پنج قسمت است در یک دیویدی آمده باشد. سعی کنید آن «Friends»ای را بگیرید که زیرنویس نداشته باشد و حتیالمقدور کیفیت خوبی داشته باشد. چند نکته مهم قبل از دیدن: به هیچوجه آن را پراکنده و نامنظم نگاه نکنید. حتما حتما از «Season» اول شروع کنید و دقیقا از همان قسمت اول و لاغیر. سعی کنید چند قسمت اول را تحمل کنید تا کمکم با فضای سریال آشنا بشوید و موقعیت دستتان بیاید، بعد قول میدهم اگر واقعا دیالوگها را بفهمید، معتادش بشوید و هر شب سه، چهار قسمت آن را پشت سرهم ببینید. و در آخر: با دیدن «Friends» کمی هم از هوش و استعداد «مهران مدیری» سر در میآورید. «Friends» برای من: از آن سریالهاییاست که بعد چهل سال میتوانم آن را از انبار ذهنم بکشم بیرون و به آن اشاره کنم و با دوستانی که آن را دیدهاند از آن حرف بزنم. یکی از آن خاطرات واقعا خوب زندگی که ارزش اشاره کردن دارد. یک سریال بیهمتا برای تمام زندگی آدم. هم اکنون اول «فصل» هشتم هستم و شدیدا عاشق هر شش بازیگر اصلی سریال هستم اما دیوانهبازیهای «فیبی» وحشتناک خندهدار است و «جنیفر انیستون» محشر بازی میکند و واقعا همهاشان به معنای واقعی کلمه بازیگرند و استاد.